Odbudowa europejskiego rynku mieszkaniowego

Pewnego poranka w Gandawie młoda para mieszkająca w niewielkim mieszkaniu przegląda oferty nieruchomości. Oboje mają stabilną pracę. Zrobili to, co kazało im społeczeństwo: ciężko się uczyli, znaleźli przyzwoitą pracę i oszczędzali pieniądze. A jednak wkrótce opuszczą swoje mieszkanie. Nie dlatego, że znaleźli lepsze miejsce do życia, ale dlatego, że są do tego zmuszeni. Czynsz wzrósł. I znowu. Kupno nie wchodzi w grę. Kosztowałoby ich to wszystkie oszczędności. Ta para jest nie tylko zmuszona do opuszczenia swojego mieszkania, ale także do opuszczenia miasta, które kochali od tak dawna. Miejsca, w którym wyobrażali sobie swoją przyszłość.

W całej UE mieszkania nie są już "tylko drogie". Stały się nieosiągalne dla milionów młodych Europejczyków. Od 2010 r. ceny domów wzrosły o ponad 60%, a czynsze o 30%. W wielu miastach pary wydają prawie połowę swoich dochodów, aby tylko utrzymać dach nad głową. Dla osób kupujących mieszkanie po raz pierwszy bariera ta stała się niemożliwa do pokonania.

W dniu 10 marca Parlament Europejski przyjął końcowe - i pierwsze w historii - sprawozdanie w sprawie kryzysu mieszkaniowego w UE. Borja Giménez Larraz, poseł do Parlamentu Europejskiego, który wynegocjował i napisał raport końcowy, przedstawia plan działania mający na celu przywrócenie dostępu do godnych, zrównoważonych i przystępnych cenowo mieszkań w całej Europie. Dla Grupy EPL analiza jest jasna: mamy nie tylko kryzys mieszkaniowy, ale także kryzys podaży mieszkań.

Po kryzysie finansowym cały sektor budowlany załamał się: inwestycje wyschły, a wykwalifikowana siła robocza opuściła branżę. Jednocześnie gwałtownie wzrosły bariery regulacyjne. Zasady planowania urbanistycznego stały się bardziej złożone, wraz z coraz bardziej wymagającymi wymogami środowiskowymi i energetycznymi. Wszystko to spowolniło procedury wydawania pozwoleń. W międzyczasie grunty budowlane pozostają niewykorzystane, a pozwolenia gubią się w labiryncie przeszkód regulacyjnych. Jeśli naprawdę poważnie myślimy o przystępnych cenowo mieszkaniach, musimy skupić się na generowaniu podaży.

Najwyższy czas na nową umowę mieszkaniową dla obywateli Europy. Dzięki Grupie EPL Parlament Europejski w końcu wzywa Komisję Europejską do przedstawienia pakietu uproszczeń w zakresie mieszkalnictwa. Poprzez ograniczenie nakładających się na siebie przepisów, chcemy zapewnić, że prawodawstwo europejskie nie będzie już dławić budownictwa mieszkaniowego. Nasza młoda para w Gandawie chce rządu, który buduje szybciej i więcej. Tak, standardy klimatyczne i energetyczne mają znaczenie. Tak, jakość ma znaczenie. Z pewnością zrównoważony rozwój ma znaczenie. Ale przede wszystkim przepisy muszą ułatwiać tworzenie przystępnych cenowo mieszkań i pomagać ludziom iść naprzód.

Obecnie uzyskanie pozwolenia na budowę może trwać latami. To po prostu niedopuszczalne. Chcemy uzyskać pozwolenie na budowę w ciągu sześćdziesięciu dni. Jeśli właściwa administracja nie udzieli odpowiedzi na czas, projekt może ruszyć naprzód. Powinniśmy również lepiej wykorzystywać grunty, które już posiadamy. Niewykorzystane tereny przemysłowe można szybko przekształcić w nowe dzielnice. Mogłoby to zwiększyć podaż w pobliżu miast.

Przystępność cenowa nie jest abstrakcyjną ideą: chodzi o to, czy młode pary mogą założyć rodzinę. Czy pielęgniarki, nauczyciele lub policjanci mogą mieszkać w pobliżu ludzi, którym służą. Dlatego wzywamy do uproszczenia procedur i obniżenia kosztów mieszkaniowych. Kupno lub wynajem pierwszego domu nie powinno przypominać wspinaczki po górach papierkowej roboty.

Równie ważne są przewidywalne zasady. Pewność prawna zarówno dla właścicieli, jak i najemców zachęca do zwiększenia podaży. Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania. Rynki mieszkaniowe znacznie różnią się między państwami członkowskimi i regionami. Zasadą przewodnią musi pozostać pomocniczość. Europa powinna pomagać w usuwaniu przeszkód i wspierać inwestycje. Władze lokalne, regionalne i krajowe są nadal najlepiej przygotowane do opracowania szczegółów.

Dlatego Grupa EPL wyznacza jasne priorytety: prostsze zasady, szybsze pozwolenia, więcej udostępnionych gruntów i ukierunkowane wsparcie dla tych, którzy najbardziej go potrzebują - wszystko z poszanowaniem kompetencji krajowych. Położyliśmy pierwszy kamień. Teraz nadszedł czas, aby zbudować strukturę.