Het migratiebeleid van de EU is niet goed genoeg

30.01.2023

Het migratiebeleid van de EU is niet goed genoeg

Belangrijke opmerking

Dit document is automatisch vertaald.


Originele versie weergeven
boot met migranten aan boord

Een speciale migratietop moet cruciale hervormingen weer op gang brengen in het licht van de enorme toestroom van migranten

Europa stevent momenteel als een slaapwandelaar af op de volgende migratiecrisis. Alleen al vorig jaar kwamen minstens 330.000 illegale migranten in Europa aan – dat is meer dan 60 procent meer dan in 2021 en meer dan op enig moment sinds 2015 en 2016. Deze cijfers zijn onaanvaardbaar en tonen aan dat het huidige Europese migratiebeleid heeft gefaald. Uit een recente Eurobarometer-enquête blijkt dat 70 % van de Europeanen zich zorgen maakt over de gevolgen van migratie voor hun leven. De speciale migratietop is een cruciale kans om de vastgelopen migratieagenda nieuw leven in te blazen.

Wij richten ons op twee centrale pijlers: ten eerste hebben we behoefte aan een krachtige bescherming van onze buitengrenzen. We hebben een volledig operationele en versterkte grens- en kustwacht (Frontex) nodig. De staat, niet de maffia, beslist wie er naar Europa komt en wie niet. Als we het vrije verkeer binnen de EU willen handhaven, moeten mensen weten dat de buitengrenzen worden beschermd.

Naar onze mening betekent dit ook dat er hekken moeten worden gebouwd waar dat nodig is. Toen dictator Loekasjenko migranten begon in te zetten om Europa aan te vallen als onderdeel van de hybride oorlog van Rusland, weigerde de Europese Commissie dit met EU-middelen te financieren. Het is nu eenmaal een realiteit van grensbescherming dat we, als we willen controleren wie de EU binnenkomt, infrastructuur nodig hebben. Het weigeren van Europese middelen hiervoor is een vergissing.

Tegelijkertijd moeten we er eindelijk in slagen mensen terug te sturen die geen verblijfsrecht hebben. Meer dan de helft van de mensen die hier aankomen, zal in Europa nooit een officiële asielstatus krijgen, en dat geldt met name voor degenen die via zuidelijke routes reizen. Hun enige optie is een illegaal verblijf. Dit is onmenselijk en onaanvaardbaar. De Europese Commissie heeft hier de afgelopen jaren geen vooruitgang in geboekt. Dit is simpelweg niet goed genoeg.

Net zoals de situatie rond zoek- en reddingsoperaties niet goed genoeg is. Het is onhoudbaar dat we het aan ngo’s overlaten om de zuidelijke zeegrens te bewaken. Betrokkenheid van het maatschappelijk middenveld is welkom, maar we hebben een duidelijk reglement nodig, vastgesteld door de EU. Daarom pleiten we voor een gedragscode voor ngo’s die zoek- en reddingsmissies uitvoeren.

De tweede pijler, naast daadkracht aan de grens, is Europese solidariteit en hulp voor degenen die bescherming nodig hebben. Met de vluchtelingen uit Oekraïne heeft Europa bewezen dat het in staat en bereid is om massale solidariteit te tonen. Miljoenen Europeanen hebben de mensen uit Oekraïne genereus hulp geboden in de vorm van voedsel en onderdak, geld en generatoren. Als mensen weten dat de buitengrens wordt bewaakt, zijn ze bereid om mensen in nood te helpen.

De migratiecrisis is een gemeenschappelijke Europese uitdaging die we samen moeten dragen. De opvangcapaciteit in Noordwest-Europa raakt overbelast en met de komst van de lente zal het aantal aankomsten in het zuiden nog verder stijgen. Nu Rusland en Turkije dreigen migranten als wapen in te zetten om de EU te ontwrichten, is het duidelijk dat niemand meer de andere kant op kan kijken.

We hebben een langetermijnstrategie nodig om het probleem op te lossen, in plaats van een voortdurende spiraal van verontwaardiging. In plaats van escalatie, zoals Frankrijk deed toen het één vluchtelingenboot met 234 mensen aan boord opnam, moeten we ons richten op solidariteit en het grote geheel niet uit het oog verliezen. Ter vergelijking: alleen al vorig jaar kwamen er in Italië meer dan 100.000 migranten via de Middellandse Zee aan.

Duitsland en Frankrijk beloofden Italië dat zij meer dan 7.000 migranten zouden opnemen in het kader van het vrijwillige solidariteitsmechanisme. Hebben zij die belofte waargemaakt? Helemaal niet! Slechts 202 mensen uit Italië werden via dit mechanisme naar Duitsland en Frankrijk overgebracht. We hebben meer nodig dan alleen solidariteit op papier vanuit Parijs en Berlijn.

Ten slotte moeten we ons afvragen hoe Europa kan voorkomen dat mensen überhaupt de gevaarlijke oversteek maken. Het beleid inzake economische ontwikkeling en internationale handel speelt hierbij een grote rol. Het blijft echter een feit dat mensen naar Europa willen komen. Daarom zijn wij van mening dat het oude idee van registratie- en opvangcentra buiten het Europese grondgebied nieuw leven moet worden ingeblazen. Zoveel mogelijk mensen moeten weten wat hun vooruitzichten zijn voordat ze hun leven op het spel zetten.

Wij staan achter het grondrecht op asiel, dat een bepalend beginsel is in onze relatie met de rest van de wereld. Wij zijn een continent van vrijheid en solidariteit. Tegelijkertijd zijn de omvang en de complexiteit van de migratie ingrijpend veranderd. Europa moet zich nog aanpassen aan deze nieuwe realiteit. Dat is wat er moet gebeuren tijdens de speciale top op 9 en 10 februari.

Informatie voor de redacties

De EVP-Fractie is de grootste Fractie in het Europees Parlement met 176 EP-leden uit alle Lidstaten.

Andere gerelateerde inhoud