Η μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ δεν είναι ικανοποιητική

30.01.2023

Η μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ δεν είναι ικανοποιητική

Σημαντική σημείωση

Αυτό το έγγραφο έχει μεταφραστεί αυτόματα.


Εμφάνιση αρχικής έκδοσης
σκάφος με μετανάστες επιβαίνοντες

Η ειδική σύνοδος κορυφής για τη μετανάστευση θα πρέπει να ξεμπλοκάρει κρίσιμες μεταρρυθμίσεις ενόψει της μαζικής εισροής μεταναστών

Η Ευρώπη αυτή τη στιγμή οδεύει σαν υπνοβάτης προς την επόμενη μεταναστευτική κρίση. Μόνο πέρυσι, τουλάχιστον 330.000 παράνομοι μετανάστες έφτασαν στην Ευρώπη – αριθμός που είναι πάνω από 60 τοις εκατό μεγαλύτερος από ό,τι το 2021 και υψηλότερος από οποιαδήποτε άλλη χρονιά από το 2015 και το 2016. Αυτοί οι αριθμοί είναι απαράδεκτοι και καταδεικνύουν ότι οι υφιστάμενες ευρωπαϊκές μεταναστευτικές πολιτικές έχουν αποτύχει. Πρόσφατη έρευνα του Ευρωβαρόμετρου έδειξε ότι το 70% των Ευρωπαίων ανησυχεί για τις επιπτώσεις της μετανάστευσης στη ζωή τους. Η ειδική σύνοδος κορυφής για τη μετανάστευση αποτελεί κρίσιμη ευκαιρία για την αναζωογόνηση μιας αποτυχημένης μεταναστευτικής ατζέντας.

Μας απασχολούν δύο βασικοί πυλώνες: Πρώτον, χρειαζόμαστε ισχυρή προστασία των εξωτερικών μας συνόρων. Χρειαζόμαστε μια πλήρως λειτουργική και ενισχυμένη υπηρεσία συνοριακής και ακτοφυλακής (Frontex). Το κράτος, και όχι η μαφία, αποφασίζει ποιος έρχεται στην Ευρώπη και ποιος όχι. Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ελεύθερη κυκλοφορία εντός της ΕΕ, τότε οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ότι τα εξωτερικά σύνορα προστατεύονται.

Κατά την άποψή μας, αυτό σημαίνει επίσης την ανέγερση φραχτών όπου αυτό είναι απαραίτητο. Όταν ο δικτάτορας Λουκασένκο άρχισε να χρησιμοποιεί μετανάστες για να επιτεθεί στην Ευρώπη στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου της Ρωσίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει αυτή την ενέργεια με κονδύλια της ΕΕ. Είναι απλά μια πραγματικότητα της προστασίας των συνόρων ότι, αν θέλουμε να ελέγχουμε ποιος εισέρχεται στην ΕΕ, χρειαζόμαστε υποδομές. Η άρνηση χορήγησης ευρωπαϊκών κονδυλίων για αυτό το σκοπό αποτελεί λάθος.

Ταυτόχρονα, πρέπει επιτέλους να καταφέρουμε να επαναπατρίσουμε όσους δεν έχουν δικαίωμα παραμονής. Περισσότεροι από τους μισούς από όσους φτάνουν δεν θα λάβουν ποτέ επίσημο καθεστώς ασύλου στην Ευρώπη, και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους ταξιδεύουν μέσω των νότιων διαδρομών. Η μόνη επιλογή τους είναι η παρανομία. Αυτό είναι απάνθρωπο και απαράδεκτο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει σημειώσει καμία πρόοδο σε αυτό το θέμα τα τελευταία χρόνια. Αυτό απλά δεν αρκεί.

Όπως δεν είναι ικανοποιητική ούτε η κατάσταση όσον αφορά τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Δεν είναι βιώσιμο να αφήνουμε στις ΜΚΟ το καθήκον να περιπολούν τα νότια θαλάσσια σύνορα. Η συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών είναι ευπρόσδεκτη, αλλά χρειαζόμαστε έναν σαφή κανονισμό, ο οποίος θα καθορίζεται από την ΕΕ. Γι’ αυτό ζητούμε έναν κώδικα δεοντολογίας για τις ΜΚΟ που εκτελούν αποστολές έρευνας και διάσωσης.

Ο δεύτερος πυλώνας, εκτός από την αποφασιστικότητα στα σύνορα, είναι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και η βοήθεια προς όσους χρειάζονται προστασία. Με τους πρόσφυγες από την Ουκρανία, η Ευρώπη απέδειξε ότι είναι ικανή και πρόθυμη να επιδείξει μαζική αλληλεγγύη. Εκατομμύρια Ευρωπαίοι πρόσφεραν γενναιόδωρα βοήθεια στους ανθρώπους από την Ουκρανία με τρόφιμα και στέγη, χρήματα και γεννήτριες. Όταν οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι τα εξωτερικά σύνορα φυλάσσονται, είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν όσους έχουν ανάγκη.

Η μεταναστευτική κρίση αποτελεί κοινή ευρωπαϊκή πρόκληση που πρέπει να αντιμετωπίσουμε από κοινού. Οι δυνατότητες υποδοχής στη βορειοδυτική Ευρώπη έχουν ξεπεραστεί και, με την άφιξη της άνοιξης, οι αφίξεις στο νότο θα φθάσουν σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα. Με την απειλή από τη Ρωσία και την Τουρκία να χρησιμοποιήσουν τους μετανάστες ως όπλο για να αποσταθεροποιήσουν την ΕΕ, είναι σαφές ότι κανείς δεν μπορεί πλέον να κάνει τα στραβά μάτια.

Χρειαζόμαστε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική επίλυσης προβλημάτων αντί για μια ατέρμονη σπείρα αγανάκτησης. Αντί για κλιμάκωση, όπως έκανε η Γαλλία όταν δέχτηκε ένα μόνο σκάφος προσφύγων με 234 άτομα επί του σκάφους, θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην αλληλεγγύη και να μην χάσουμε από τα μάτια μας τη γενική εικόνα. Συγκριτικά, η Ιταλία είδε πάνω από 100.000 μετανάστες να φτάνουν μέσω της Μεσογείου μόνο πέρυσι.

Η Γερμανία και η Γαλλία υποσχέθηκαν στην Ιταλία ότι θα αναλάβουν 7.000 μετανάστες στο πλαίσιο του μηχανισμού εθελοντικής αλληλεγγύης. Τήρησαν την υπόσχεσή τους; Καθόλου! Μόνο 202 άτομα από την Ιταλία μεταφέρθηκαν στη Γερμανία και τη Γαλλία στο πλαίσιο αυτού του μηχανισμού. Χρειαζόμαστε κάτι περισσότερο από μια αλληλεγγύη στα χαρτιά από το Παρίσι και το Βερολίνο.

Τέλος, πρέπει να επανεξετάσουμε πώς μπορεί η Ευρώπη να αποτρέψει εξ αρχής τους ανθρώπους από το να επιχειρούν αυτή την επικίνδυνη διάσχιση. Η πολιτική οικονομικής ανάπτυξης και το διεθνές εμπόριο έχουν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. Ωστόσο, το απλό γεγονός παραμένει ότι οι άνθρωποι θέλουν να έρθουν στην Ευρώπη. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι πρέπει να αναβιώσει η παλιά ιδέα των κέντρων καταγραφής και υποδοχής εκτός ευρωπαϊκού εδάφους. Όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ποιες είναι οι προοπτικές τους πριν διακινδυνεύσουν τη ζωή τους.

Υποστηρίζουμε το θεμελιώδες δικαίωμα του ασύλου, το οποίο αποτελεί καθοριστική αρχή στις σχέσεις μας με τον υπόλοιπο κόσμο. Είμαστε μια ήπειρος ελευθερίας και αλληλεγγύης. Ταυτόχρονα, η κλίμακα και η πολυπλοκότητα της μετανάστευσης έχουν αλλάξει ριζικά. Η Ευρώπη δεν έχει ακόμη προσαρμοστεί σε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Αυτό είναι που πρέπει να γίνει στην ειδική σύνοδο κορυφής στις 9 και 10 Φεβρουαρίου.

Σημείωση για τους συντάκτες

Με 176 μέλη από όλες τις χώρες-μέλη, η Κ.Ο. του ΕΛΚ είναι η μεγαλύτερη πολιτική ομάδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Άλλα συναφή περιεχόμενα