Η δολοφονία της Δάφνης εξακολουθεί να αποτελεί μια δοκιμασία για το κράτος δικαίου στην Ευρώπη

Ο επιχειρηματίας Γιόργκεν Φενέκ αθωώθηκε από την κατηγορία της συνενοχής στη δολοφονία της Δάφνης Καρουάνα Γκαλιζία.

Η ετυμηγορία αποτελεί μια εξωφρενική δικαστική πλάνη, εξαιρετικά δύσκολο να συμβιβαστεί με τον όγκο των αποδεικτικών στοιχείων που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της δίκης. Δεν μπορεί να κλείσει τον ευρωπαϊκό διάλογο για τη δολοφονία της Daphne, τη διαφθορά που αποκάλυψε ή τις θεσμικές αποτυχίες που περιβάλλουν τη δολοφονία της.

Σχεδόν εννέα χρόνια αφότου μια δημοσιογράφος ανατινάχθηκε σε ένα κράτος μέλος της ΕΕ επειδή έκανε τη δουλειά της, το δικαστικό σύστημα της Μάλτας απέτυχε τόσο καταστροφικά, ώστε ο άνδρας που κατηγορήθηκε ότι παρήγγειλε τη δολοφονία της είναι πλέον ελεύθερος.

Οι άνδρες που εκτέλεσαν τη δολοφονία βρίσκονται πίσω από τα σίδερα. Οι προμηθευτές της βόμβας έχουν καταδικαστεί. Ο μεσάζων παραδέχτηκε τη συμμετοχή του και κατονόμασε το πρόσωπο που, όπως ισχυρίστηκε, ανέθεσε τη δολοφονία.

Ωστόσο, κανείς δεν έχει καταδικαστεί για την εντολή της δολοφονίας της Δάφνης Καρουάνα Γκαλιζία.

Για την Ομάδα του ΕΛΚ, η ιστορία δεν μπορεί να τελειώσει εδώ.

Η δολοφονία της Δάφνης δεν ήταν ποτέ απλώς μια ποινική υπόθεση της Μάλτας. Έγινε ένα ευρωπαϊκό τεστ: αν η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να υπερασπιστεί τη δημοκρατία, την ελευθερία του Τύπου και το κράτος δικαίου όταν αυτά δέχονται επίθεση εντός ενός από τα ίδια της τα κράτη μέλη.

Μια ανεξάρτητη δημόσια έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μαλτέζικο κράτος φέρει την ευθύνη για τη δολοφονία της Δάφνης. Διαπίστωσε ότι μια κουλτούρα ατιμωρησίας, που δημιουργήθηκε στα υψηλότερα επίπεδα της κυβέρνησης, εξαπλώθηκε στους θεσμούς της χώρας και δημιούργησε τις συνθήκες υπό τις οποίες κατέστη δυνατή η δολοφονία της.

Η δίκη Φενέχ έφερε στο φως τις συνέπειες αυτών των παραλείψεων.

Καθυστερήσεις στις έρευνες, αποδεικτικά στοιχεία που δεν εξασφαλίστηκαν όταν έπρεπε, διαρροές και παραλείψεις να διερευνηθούν κατάλληλα πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην πολιτική εξουσία αποτέλεσαν όλα μέρος της υπεράσπισης. Τίθενται σοβαρά ερωτήματα σχετικά με ισχυρούς τρίτους και την αποτυχία των αρχών να τους διερευνήσουν με την απαιτούμενη επείγουσα δράση και αυστηρότητα.

Υπάρχει μια πικρή ειρωνεία εδώ.

Η αποτυχία του κράτους να αποκαλύψει την πλήρη εικόνα, να εξασφαλίσει αποδεικτικά στοιχεία και να διερευνήσει κατάλληλα ισχυρά άτομα χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια για να δημιουργήσει αμφιβολίες στην αίθουσα του δικαστηρίου.

Η θεσμική αποτυχία αποτέλεσε μέρος της υπεράσπισης.

Η πιθανότητα να εμπλέκονται και άλλοι στη δολοφονία της Δάφνης θα έπρεπε να είχε διευρύνει την αναζήτηση των υπευθύνων. Δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε μετατραπεί σε μέσο για την απόκρυψη της ατομικής ευθύνης.

Ούτε μπορούν να αγνοηθούν τα γεγονότα που ακολούθησαν τη δολοφονία της Δάφνης. Αποδείξεις αποκρύφθηκαν. Η απονομή δικαιοσύνης παρεμποδίστηκε. Άτομα που βρίσκονται κοντά στα ανώτατα επίπεδα της πολιτικής εξουσίας επωφελήθηκαν από μεταχείριση που οι απλοί πολίτες δεν θα μπορούσαν ποτέ να αναμένουν. Η ευθύνη για αυτές τις αποτυχίες βαρύνει εξ ολοκλήρου το κράτος της Μάλτας.

Υπάρχουν αναφορές ότι θα ασκηθεί έφεση κατά της αθώωσης. Αυτό είναι το ελάχιστο που πρέπει να γίνει. Πρέπει να εξαντληθούν αυστηρά όλες οι νομικές οδοί που μπορούν να διορθώσουν αυτό το αποτέλεσμα.

Αλλά αυτή η υπόθεση έχει αποκαλύψει κάτι μεγαλύτερο από μια απλή ετυμηγορία.

Ένα σύστημα δικαιοσύνης που μπορεί να αφιερώσει σχεδόν εννέα χρόνια στη διερεύνηση και τη δίωξη της δολοφονίας μιας δημοσιογράφου διεθνούς εμβέλειας, μόνο για να καταλήξει η διαδικασία σε τέτοιο χάος, προφανώς δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε.

Το δικαστικό σύστημα της Μάλτας χρειάζεται επείγουσα μεταρρύθμιση. Οι αποτυχίες που αποκαλύφθηκαν εδώ αφορούν την ικανότητα του κράτους να διερευνά ισχυρούς ανθρώπους, να διαφυλάσσει αποδεικτικά στοιχεία και να απονέμει δικαιοσύνη όταν συγκρούονται πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Αυτό δεν αποτελεί απλώς θέμα που αφορά τη Μάλτα. Η Μάλτα είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν η Ντάφνη δολοφονήθηκε, διερευνούσε τη διασταύρωση μεταξύ διαφθοράς, πολιτικής εξουσίας και ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Δολοφονήθηκε για να σταματήσει το έργο της. Σχεδόν εννέα χρόνια αργότερα, η δίωξη της διαφθοράς που αποκάλυψε παραμένει ουσιαστικό μέρος της απονομής δικαιοσύνης. Επομένως, η Ευρώπη φέρει επίσης ευθύνη.

Η δολοφονία μιας δημοσιογράφου που διερευνούσε την διαφθορά δεν αποτελεί απλώς εθνική τραγωδία. Αποτελεί επίθεση κατά της ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

Δεν μπορεί να υπάρχει καμία ανοχή σε πολιτικές διασυνδέσεις που προστατεύουν άτομα από τον έλεγχο, καμία αποδοχή συμβιβασμένων ερευνών και καμία εξομάλυνση της ατιμωρησίας όταν δημοσιογράφοι απειλούνται ή δολοφονούνται εξαιτίας των αληθειών που αποκαλύπτουν.

Πρέπει να διερευνηθεί κάθε αξιόπιστη πληροφορία που οδηγεί στην ευρύτερη συνωμοσία. Οι καταθέσεις που γίνονται υπό όρκο πρέπει να εξετάζονται διεξοδικά. Όποιος παρεμπόδισε ή υπονόμευσε την έρευνα πρέπει να λογοδοτήσει. Και η διαφθορά που η Δάφνη σκοτώθηκε για να μην αποκαλύψει πρέπει επιτέλους να διωχθεί ποινικά.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να συνεχίσει να επιμένει στην ύπαρξη αποτελεσματικών θεσμών, ανεξάρτητων αρχών επιβολής του νόμου και πραγματικής μεταρρύθμισης του κράτους δικαίου στη Μάλτα.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να συνεχίσει να εξετάζει προσεκτικά το ιστορικό της Μάλτας και να διατηρεί την υπόθεση της Δάφνης σταθερά στην ευρωπαϊκή ατζέντα.

Η ποινική δίκη έχει ολοκληρωθεί. Η ευθύνη της Ευρώπης, όμως, παραμένει.

Η δικαιοσύνη για τη Δάφνη αφορά το αν η Ευρωπαϊκή Ένωση εννοεί ό,τι λέει όταν υπόσχεται να υπερασπιστεί τη δημοκρατία, την ελευθερία του Τύπου και το κράτος δικαίου.

Για την Ομάδα του ΕΛΚ, δεν μπορεί να υπάρχει καμία αμφιβολία. Πρέπει να γίνει.