Γιατί η Ευρώπη πρέπει να παρέμβει για να σταματήσει την στρατολόγηση των παιδιών μας από τα καρτέλ

Φανταστείτε ένα χαλαρό βράδυ στο σπίτι. Ο έντεκαχρονος γιος σας είναι κουλουριασμένος στον καναπέ δίπλα σας, με το πρόσωπό του να φωτίζεται από τη γνωστή λάμψη ενός smartphone, ενώ οι αντίχειρές του γλιστρούν πάνω στην οθόνη. Υποθέτετε με αγάπη ότι παίζει κάποιο βιντεοπαιχνίδι, στέλνει μήνυμα σε κάποιον συμμαθητή του ή περιηγείται στο TikTok. 

Τι θα γινόταν όμως αν δεν ήταν έτσι; Τι θα γινόταν αν, σε εκείνη την ήσυχη, οικεία στιγμή, χρησιμοποιούσε το Telegram για να αποδεχτεί μια ανάθεση για δολοφονία από τη μαφία; Τι θα γινόταν αν λάμβανε τις ακριβείς συντεταγμένες GPS για ένα εμπορευματοκιβώτιο σε ξένο λιμάνι – ένα γεμάτο μέχρι πάνω με κοκαΐνη; 

Ακούγεται σαν την πλοκή ενός δυστοπικού θρίλερ. Δυστυχώς, για έναν ταχέως αυξανόμενο αριθμό οικογενειών σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο εφιάλτης είναι μια σκοτεινή, παρούσα πραγματικότητα. Καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ετοιμάζεται να συζητήσει και να ψηφίσει ένα κρίσιμο ψήφισμα στο πλαίσιο της στρατηγικής «ProtectEU» κατά τη διάρκεια αυτής της ολομέλειας, πρέπει να αντιμετωπίσουμε μια δυσάρεστη αλήθεια: ο εγκληματικός υπόκοσμος έχει βιομηχανοποιήσει την πρόσληψη των παιδιών μας, και το κύριο όπλο είναι η οθόνη που κρατάει το παιδί σας. 

Η κλίμακα του μηχανισμού που καταπολεμούμε είναι συγκλονιστική. Η Europol παρακολουθεί πάνω από 800 εγκληματικά δίκτυα υψηλού κινδύνου που δραστηριοποιούνται εντός της ΕΕ, τροφοδοτώντας μια παράνομη αγορά ναρκωτικών αξίας 31 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Για να προστατευθούν από τις αρχές επιβολής του νόμου, αυτά τα συνδικάτα έχουν στραφεί σε μια τρομακτικά αποτελεσματική στρατηγική, χρησιμοποιώντας ανηλίκους ως εντελώς αναλώσιμο εργατικό δυναμικό. Σύμφωνα με την Ευρωπόλ, οι ανήλικοι εμπλέκονται πλέον σε πάνω από το 70% των εγκληματικών δραστηριοτήτων. 

Ο μηχανισμός βασίζεται σε εξελιγμένη ψυχολογική παραπλάνηση. Οι μεσαίοι διευθυντές των καρτέλ, συχνά μεγαλύτεροι έφηβοι που αποκαλούνται «πρεσβύτεροι», καλούνται να στρατολογήσουν μια ομάδα νεότερων παιδιών. Έχουν ποσοστώσεις. Για να το πετύχουν αυτό, έχουν μετατρέψει το έγκλημα σε παιχνίδι. Μιμούμενοι δημοφιλείς influencers στο Snapchat, το TikTok και το Telegram, χρησιμοποιούν συγκεκριμένα emoji, όπως μια νιφάδα χιονιού για την κοκαΐνη και δέντρα για τη μαριχουάνα, για να παρουσιάσουν εξαιρετικά παράνομες πράξεις ως συναρπαστικές αποστολές βιντεοπαιχνιδιών. 

Μόλις ένα παιδί κάνει κλικ στο «αποδοχή», η εκμετάλλευση γίνεται θανατηφόρα. Στη Λετονία, οι έφηβοι παρασύρονται να πουλήσουν τις ψηφιακές τους ταυτότητες για χαρτζιλίκι, μετατρέποντάς τους αμέσως σε «βαποράκια» που είναι μπλεγμένα σε ψευδείς χρέη. Στο λιμάνι της Αμβέρσας, τα καρτέλ χρησιμοποιούν τη μέθοδο του «κοντέινερ-Τρωικού», κλειδώνοντας παιδιά μέσα σε σκοτεινά, μεταλλικά εμπορευματοκιβώτια για μέρες με τίποτα άλλο παρά έναν υπνόσακο και ένα κουβά, περιμένοντας να ξεφύγουν και να εξάγουν φορτία ναρκωτικών. Το πιο ανατριχιαστικό είναι ότι, στη Σουηδία, συμμορίες χρησιμοποιούν εφαρμογές συνομιλίας για να προσλαμβάνουν παιδιά ως κυριολεκτικούς πληρωμένους δολοφόνους. Σε διάστημα δέκα ετών, η Σουηδία έχει σημειώσει μια άνευ προηγουμένου αύξηση κατά 391% στους υπόπτους για φόνο ή ανθρωποκτονία από αμέλεια, ηλικίας μεταξύ 15 και 20 ετών. 

Επιπλέον, αυτά τα συνδικάτα εκμεταλλεύονται αδίστακτα τα τυφλά μας σημεία. Προσλαμβάνουν μαζικά νεαρά κορίτσια για τη μεταφορά πυροβόλων όπλων και το ξέπλυμα χρημάτων, επειδή προκαλούν λιγότερες υποψίες από τις αρχές. Επίσης, εκμεταλλεύονται τη μεταναστευτική κρίση, απορροφώντας χιλιάδες ανήλικους χωρίς έγγραφα και χωρίς συνοδό σε μια αόρατη, εξαιρετικά κακοποιημένη υποκλάση. 

Ορισμένοι επικριτές θα υποστηρίξουν ότι η επέκταση των εξουσιών έρευνας της αστυνομίας ή η αυστηροποίηση των ψηφιακών κανονισμών ενέχει τον κίνδυνο υπερ-ποινικοποίησης ευάλωτων νέων, οι οποίοι είναι οι ίδιοι θύματα της φτώχειας ή διαλυμένων οικογενειών. Έχουν δίκιο σε ένα πράγμα: αυτά τα παιδιά είναι θύματα. Ωστόσο, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε η συμπόνια να παραλύσει την επιβολή του νόμου. Το κλείσιμο των νομικών κενών που εκμεταλλεύονται τα καρτέλ δεν έχει να κάνει με την τιμωρία των παιδιών· έχει να κάνει με την αποστέρηση των τακτικών πλεονεκτημάτων του οργανωμένου εγκλήματος. 

Δεν μπορούμε να βγούμε από αυτή την κρίση μόνο με συλλήψεις, χρησιμοποιώντας αποσπασματικές εθνικές νομοθεσίες. Τα καρτέλ εκμεταλλεύονται τα ανοιχτά σύνορα της ΕΕ πολύ καλύτερα από ό,τι οι νόμιμες επιχειρήσεις, χαρτογραφώντας τις διαφορές στις ηλικίες ποινικής ευθύνης και διοχετεύοντας τις δραστηριότητές τους μέσω των πιο αδύναμων νομικών κρίκων. 

Η πραγματική προστασία απαιτεί μια ευρωπαϊκή επίθεση σε δύο μέτωπα. 

Πρώτον, χρειαζόμαστε μια ενοποιημένη, πανευρωπαϊκή προσέγγιση επιβολής του νόμου. Στο πλαίσιο του Νόμου για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες, πρέπει να υποχρεώσουμε νομικά τους τεχνολογικούς γίγαντες να τροποποιήσουν τους αλγόριθμους που επιτρέπουν την εξάπλωση της ψηφιακής σεξουαλικής παρενόχλησης ανησυχητικά ανοιχτά. Πρέπει επίσης να εναρμονίσουμε τους ορισμούς του οργανωμένου εγκλήματος σε όλα τα κράτη μέλη, ώστε να διασφαλίσουμε ότι δεν θα παραμείνει κανένα νομικό κενό. 

Δεύτερον, πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα ως την κρίση δημόσιας υγείας και ασφάλειας που πραγματικά είναι. Πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από καινοτόμα, τοπικά προσαρμοσμένα μοντέλα. Ας δούμε το ιταλικό πρόγραμμα «Free to Choose», το οποίο απομακρύνει νομικά τα παιδιά από βαθιά ριζωμένες μαφιόζικες οικογένειες, προκειμένου να διακόψει τη διαγενεακή μετάδοση της εγκληματικής ιδεολογίας. Εξετάστε το πρόγραμμα «Green Town» της Ιρλανδίας, το οποίο συνδυάζει τη φυσική διάλυση των εγκληματικών χώρων με εντατική οικονομική στήριξη προς τις οικογένειες. Πρέπει να εφαρμόσουμε εντατική αποπρογραμματιστική παρέμβαση για αυτά τα παιδιά, προσφέροντάς τους μια κοινωνικά θετική πραγματικότητα, εκπαίδευση και ψυχολογική υποστήριξη που να είναι πραγματικά πιο ελκυστική από την τοξική ψευδαίσθηση των καρτέλ. 

Ο χρόνος τελειώνει. Αν δεν διακόψουμε αυτή τη ροή στρατολόγησης αμέσως, φανταστείτε πώς θα μοιάζει ο ευρωπαϊκός εγκληματικός υπόκοσμος σε μια δεκαετία. Οι εφήβοι που σήμερα «εκπαιδεύονται» και επιβιώνουν από το σύστημα δεν θα παραμείνουν στο κατώτατο επίπεδο της ιεραρχίας. Θα γίνουν οι αρχηγοί των καρτέλ του αύριο, μια γενιά ηγετών εντελώς απευαισθητοποιημένων απέναντι στην ακραία βία και την εκμετάλλευση ανθρώπων από την παιδική τους ηλικία. 

Η μάχη για το μέλλον της ασφάλειας της Ευρώπης δεν δίνεται μόνο στους λιμένες ή στα εξωτερικά μας σύνορα. Δίνεται αυτή τη στιγμή, στα σαλόνια μας, στις οθόνες που αντανακλώνται στα μάτια των παιδιών μας. Η Ομάδα του ΕΛΚ αρνείται να παραδώσει αυτό το έδαφος. Ήρθε η ώρα η Ευρώπη να σταθεί όρθια, να ενωθεί και να προστατεύσει το μέλλον της.