Η καταπολέμηση του καρκίνου αποτελεί δοκιμασία για την Ευρώπη

Τι θα συνέβαινε αν σχεδόν οι μισοί από τους καρκίνους στην Ευρώπη θα μπορούσαν να προληφθούν, και παρόλα αυτά δεν κάνουμε αρκετά για να τους σταματήσουμε;

Αυτό δεν είναι εικασία. Είναι γεγονός. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, περίπου το 40% των καρκίνων στην Ευρώπη μπορούν να προληφθούν. Αυτός ο αριθμός θα πρέπει να μας σταματήσει. Αλλά χρόνο με το χρόνο, οι άνθρωποι εξακολουθούν να πέφτουν μέσα από τις ρωγμές των συστημάτων που είναι πολύ αργά, πολύ άνισα ή πολύ κατακερματισμένα για να αξιοποιήσουν αυτό το δυναμικό.

Κάθε 4 Φεβρουαρίου, η Ευρώπη γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου. Περισσότερο από μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, είναι μια συλλογική στιγμή αλήθειας, μια ευκαιρία να μετρήσουμε πόσο μακριά έχουμε φτάσει και πόσο μακριά πρέπει να πάμε ακόμα. Το 2026, καθώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη δημογραφική αλλαγή και την αυξανόμενη πίεση στα συστήματα δημόσιας υγείας, η καταπολέμηση του καρκίνου παραμένει μια καθοριστική δοκιμασία της πολιτικής μας ευθύνης.

Παρά την πρόοδο, παραμένουν μεγάλα κενά σε όλα τα κράτη μέλη. Οι ανισότητες εξακολουθούν να υφίστανται όσον αφορά την πρόσβαση στην έγκαιρη διάγνωση, την ποιοτική θεραπεία και τη μακροχρόνια φροντίδα. Οι καινοτομίες στην έρευνα χρειάζονται χρόνια για να γίνουν συνήθης πρακτική. Οι επιζώντες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν περιττά εμπόδια στην εργασία, στη δημόσια ζωή και στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης που δεν είναι πλήρως προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους.

Η Ομάδα ΕΠΠ κατανοεί αυτές τις προκλήσεις και έχουμε δράσει. Για εμάς, ο αγώνας κατά του καρκίνου δεν ήταν ποτέ ένα σύνθημα. Ήταν μια μακροπρόθεσμη πολιτική προτεραιότητα που στηρίζεται σε μια απλή πεποίθηση: κάθε Ευρωπαίος πολίτης, ανεξάρτητα από τον τόπο διαμονής του ή τα εισοδήματά του, δικαιούται πρόσβαση στην πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη φροντίδα υψηλής ποιότητας.

Αυτή η πεποίθηση καθοδήγησε το έργο μας στην Ειδική Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταπολέμηση του καρκίνου. Η εν λόγω επιτροπή δεν ήταν απλώς ένα φόρουμ συζήτησης, αλλά ένα εργαστήριο για λύσεις. Ακούσαμε ασθενείς, φροντιστές, γιατρούς, ερευνητές και εθνικές αρχές. Αντιμετωπίσαμε δυσάρεστες αλήθειες σχετικά με τις ανισότητες στη φροντίδα και τα κενά στην πρόληψη. Μετατρέψαμε αυτές τις γνώσεις σε πολιτική, και σήμερα, η δέσμευσή μας συνεχίζεται στην Επιτροπή Δημόσιας Υγείας του Κοινοβουλίου.

Μία από τις κορυφαίες προτεραιότητές μας ήταν η πρόληψη. Πιέσαμε σταθερά για ισχυρότερη δράση όσον αφορά την υγιεινή διατροφή, τη σωματική δραστηριότητα και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες κινδύνου. Η πρόληψη μπορεί να μην προσφέρει άμεσα αποτελέσματα, αλλά σώζει ζωές σε βάθος χρόνου.

Η έγκαιρη ανίχνευση είναι ο δεύτερος ακρογωνιαίος λίθος μας. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος σώζει ζωές, αλλά μόνο αν είναι προσβάσιμος σε όλους. Εργαστήκαμε για να επεκτείνουμε και να εκσυγχρονίσουμε τις συστάσεις της ΕΕ για τον προσυμπτωματικό έλεγχο, να προωθήσουμε νέες τεχνολογίες και να διασφαλίσουμε ότι τα προγράμματα αυτά φτάνουν σε ευάλωτους και δυσπρόσιτους πληθυσμούς. Πάρα πολλοί καρκίνοι εξακολουθούν να διαγιγνώσκονται πολύ αργά, όχι λόγω ιατρικής αποτυχίας, αλλά λόγω συστημικής αποτυχίας.

Η Ομάδα ΕΛΚ έχει επίσης υπερασπιστεί την καινοτομία και την έρευνα. Η Ευρώπη διαθέτει επιστήμονες και κλινικούς ιατρούς παγκόσμιας κλάσης, ωστόσο πολύ συχνά, οι ανακαλύψεις παραμένουν απρόσιτες για τους ασθενείς. Ζητήσαμε καλύτερο συντονισμό της έρευνας για τον καρκίνο, εξυπνότερη χρήση των δεδομένων υγείας και ταχύτερη πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες, έχοντας πάντα στο επίκεντρο την ασφάλεια των ασθενών. Η καινοτομία πρέπει να αποτελεί κοινό ευρωπαϊκό αγαθό και όχι προνόμιο για λίγους.

Η καταπολέμηση των ανισοτήτων αποτελεί κεντρικό στοιχείο της προσέγγισής μας. Η διάγνωση του καρκίνου δεν πρέπει να εξαρτάται από τον ταχυδρομικό σας κώδικα. Το έργο της επιτροπής μας έδειξε ότι τα ποσοστά επιβίωσης μπορεί να διαφέρουν δραματικά μεταξύ και εντός των κρατών μελών. Υποστηρίξαμε σταθερά την ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της υγείας με σεβασμό των εθνικών αρμοδιοτήτων, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι η αλληλεγγύη σώζει ζωές. Από τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη έως τις κοινές προμήθειες και τις κοινές βέλτιστες πρακτικές, η Ευρώπη είναι ισχυρότερη όταν ενεργεί από κοινού.

Εξίσου σημαντικό, επιμείναμε να θέσουμε τους ασθενείς και τους επιζώντες στο επίκεντρο της πολιτικής. Ο καρκίνος δεν είναι μόνο μια ιατρική πάθηση, είναι μια εμπειρία που αλλάζει τη ζωή. Η ποιότητα ζωής, η ψυχική υγεία και η αποκατάσταση δεν είναι δευτερεύουσες. Είναι ουσιώδεις. Η επιβίωση από τον καρκίνο δεν πρέπει να σημαίνει ότι ζούμε με μόνιμες διακρίσεις.

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου 2026 δεν πρέπει να είναι απλώς μια στιγμή ευαισθητοποίησης, πρέπει να είναι μια στιγμή λογοδοσίας. Οι δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει πρέπει να υπερβούν τους τίτλους και τις εκδηλώσεις μνήμης.

Παραμένουμε προσηλωμένοι σε μια Ευρώπη που προστατεύει μέσω της πρόληψης, της καινοτομίας και της δικαιοσύνης. Ο αγώνας κατά του καρκίνου δεν είναι ένας αγώνας που μπορούμε να κάνουμε παύση. Είναι μια κοινή ευρωπαϊκή αποστολή, που απαιτεί θάρρος και συνέπεια.

Τι θα γινόταν λοιπόν αν σχεδόν οι μισοί καρκίνοι μπορούσαν να προληφθούν; Η απάντηση είναι σαφής. Ενεργούμε από κοινού.